Wnętrze kościoła św. Wawrzyńca, poddane przekształceniom w okresie adaptacji dla potrzeb administracji pruskiej w XIX w., restaurowane w pierwszym dwudziestoleciu XX w. oraz w latach 1969-70, zachowało relikty historycznego wystroju malarskiego. W 2021 r. Muzeum Zamkowe w Malborku rozpoczęło badania konserwatorskie elementów polichromii ściennych, które w pierwszym etapie skoncentrowały się na ustaleniu zasięgu występowania oryginalnych malowideł oraz określeniu stratygrafii zarejestrowanych nawarstwień. Podstawą wytypowania miejsc wykonania odkrywek była szczegółowa analiza dokumentacji fotograficznej, rejestrującej kolejne etapy wystroju wnętrza: w trakcie prowadzenia prac restauratorskich na początku XX w. i po ich zakończeniu oraz po pracach prowadzonych w latach 1969-70. Porównanie to wskazywało, że kolejne remonty zacierały elementy dawnego wystroju malarskiego świątyni. Pierwsze odkrywki konserwatorskie przyniosły pozytywną weryfikację obecności historycznej polichromii pod współczesnymi pobiałami i pozwalają na wstępne określenie kilku faz wystroju ścian kościoła na Przedzamczu. Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie ustaleń dotyczących przemian w dekoracji ścian kościoła św. Wawrzyńca – występujących historycznie oraz wynikających z aranżacji konserwatorskich, realizowanych w pierwszej i drugiej połowie XX w. Porównanie następujących po sobie przekształceń wystroju wnętrza pozwala również na obserwację zmian w sposobie zachowania i eksponowania kolejnych nawarstwień historycznych w zabytkowej przestrzeni.